Aşk-ı Ebedi

Zemheride inleyen bir neydim Ümidim hançerlenmişti her sabah Muhayyilem bu dünyayı terk et diyordu Rüyalarımı süslemeseydin her sabah Üzülürdüm ölürdüm mahvolurdum Diyardan diyara sürülsem de seni bulurdum Üzülürdüm ölürdüm mahvolurdum Sinem aşkınla çağlayan misali coşarken Arzularım ummanda yolunu sorarken Başım yüce dağlarda zümrüd ararken Al beni bu dünyadan duramam gölge varlıkla Heyula bir Heraklit gibi boğazımı keserken Al beni bu dünyadan duramam gölge varlıkla...