Bir İnsana Sarıldım

Çok küçük yaşlardayken, binip köyüne gideceği eski kamyonların hareket etmesini beklerken görmüştü ilk folklor oyununu. Bir tarafı beyaz çizgi gibi bu şeridi olan, daracık ve ilk defa gördüğü için o an çok tuhaf gelen pantolonlar giymiş koca koca adamlar, bir daire olmuş, bir takım ilginç hare ketler yaparak hep birlikte dönüp duruyorlardı. Bazen ellerini havaya kaldırıyorlar, bazen el çırpıyorlar bazen de dizlerini büküp tekrar havaya sıçrıyorlardı. Seyrett iği oyun, Kastamonu ilinin Araç ilçesinin Avşar köyünden Osman adında fakir bir gencin hikâyesi olan “Sepetçioğlu” oyunuydu. Bir zeybek, bir efe, bir yiğit oyunuydu yani. Sepetçioğlu bir ananın kuzusu Hiç gitmiyor kollarımın sızısı Böyle imiş alnımızın yazısı Yassıl dağlar Osman Efem geliyor Kalk gidelim kışla önüne aşağı Salıvermiş ince belden kuşağı Yaman olur Kastamonu uşağı Yassıl dağlar Osman Efem geliyor Diye bir de türküsü vardı ve kenarda bir yerde, biri saz çalıyor, bir başkası da söylüyordu. Bellerinde kuşaklar, üstlerinde yelekler olan adamlardı hepsi de.