Datça'da Ölmek

Kemal Gündüzalp'in şiir yaşamı çoktan elli yılı aşmıştır. Alkali Kitap olarak bugüne dek genellikle 2000 sonrası şiirlerini kitaplaştırdık. Ancak bu ustalık dönemi şiirlerine gelmeden önce kalan şiirlerini es geçemezdik. Bu nedenle bundan sonra geriye dönük olarak 2000 ve öncesi şiirlerini yayımlamaya çalışarak ozanın tüm şiirlerini tamamlamayı hedefliyoruz. Datça'da Ölmek, şiircesini belirginleştirmiş ve şiirini olgunlaştırmış bir ozanın geçmişte kalmaması gereken şiirlerini ortaya çıkarıyor. Bu kitapta ozanın 1997-2001 yılları arasındaki şiirleri yer alıyor. Kemal Gündüzalp, bireysel olarak lirizmi hiç ertelemeden; karamsar göründüğü şiirlerinde bile hep bir umudu ve buna koşut olarak toplumsallığı öne çıkarıyor bu şiirlerinde. Datça'da Ölmek, tarihleri eski ama insanın yüreğini ateşe salan yepyeni şiirlerle sevgiden uçurum aşklara kadar derin bir yolculuğa çağırıyor şiir okurunu. Mor deniz ağlamaz sana, ıslak denizkızları da Bırakırsın kendini akşamdan, sabaha yoksun Biter her şey senin için, varsın kalanlar düşünsün. Perili Köşk Oteli'nin seçkin konukları bilmez. Neye yarar, ölümün öte yanı yok; tek boyutlu Madalyon: Oysa üç boyutludur özgür yaşamak! Datça gibi: Batısı Ege'yse, Akdeniz doğudur. Güney: Akdeniz-Ege, Knidos; kuzeyde sen! "Datça anlatılmaz, yaşanır" diyorlar burada.