Dost Kum Tanesi

YORULDUM Günler, aylar ve yıllar, telâşla akıp gitti, Huzur verecek anı, aramaktan yoruldum... Bahar-yaz-güz tükettik, ömrümüz kışa çattı, İnsanlarda ”insanı”, aramaktan yoruldum... Rengârenk maskeleri, zaman yüzlerden çekti, O yüzlerde ortaya, kapkara nefis çıktı, Dürüstlük-mertlik garip, liyakât boyun büktü, Cesetler içre canı, aramaktan yoruldum... Karşılıksız seveni, düşeni tutan eli, Riyakârlıktan uzak, Hakkı söyleyen dili, Kula kulluk etmeyip, Hakka kul olan kulu, Kul gönlünde ”Hak dini”, aramaktan yoruldum… Beşikten mezara dek, aramak kaderimiz, Bin kirlinin içinde, umuttur tek bir temiz, Koca çölün içinde yapayalnız bir kumuz, ”Dost kum tanesi” seni, aramaktan yoruldum...