Edebiyatta Doğaüstü Korku

“İnsanlığın en eski ve en güçlü duygusu korkudur; korkunun en eski ve en güçlü türü ise bilinmeyene duyulan korkudur.” Kozmik dehşetin efendisi H.P. Lovecraft, kalemini bu kez kendi kâbuslarını besleyen kadim köklere, edebiyatın karanlık dehlizlerine daldırıyor. Edebiyatta Doğaüstü Korku, gotik romanlardan hayalet öykülerine, şeytani mitlerden kozmik dehşetin ilk kıpırtılarına değin uzanan eşsiz bir gölge atlası. Lovecraft, neden bazı öykülerin tüylerimizi ürperttiğini, neden karanlıktan korktuğumuzu ve “tuhaf” olanın neden bizi bu kadar cezbettiğini bir cerrah titizliğiyle analiz ediyor. Kendi yazınını besleyen kaynakları açıkyüreklilikle paylaşırken, korku edebiyatının sınırlarını da yeniden çiziyor. Modern korku edebiyatının pusulası kabul edilen bu dev eser, türün evrimini bir ustanın gözünden, onun özenli ve lirik üslubuyla sunuyor. Edebiyatta Doğaüstü Korku, okuru korkunun estetiğiyle tanıştıran ölümsüz bir manifesto. Korku edebiyatının henüz haritası çıkarılmamış tekinsiz bölgelerinde gezinmek için iyi bir rehber arıyorsanız, daha uzağa bakmanıza gerek yok. “Tuhaf kurgu ve korku literatürü meraklıları için entelektüel açıdan zengin bir kaynak.” – S. T. Joshi “Korku edebiyatı üzerine yazılmış en önemli deneme.” – David G. Hartwell