Efeliğin Doğuşu;Türk'ün Kendine Dönüşü

Şeyh Bedreddin doğruldu ve gururla herkese tepeden baktı: “Bir can için kimseye yalvarmam.” Ölüme böyle meydan okuması, Onun “Ulu Türk” sıfatına layık karakterinin bir gereği idi. Şeyh Bedreddin'in çıplak tenini götürüp darağacına astılar. Sesi mazlumların kalplerinde yankılandı: “Mansur'am dara geldim.” Beş yüz yıl bu sesi hiç duyan olmadı... Arap ve Fars din ulemasının Osmanlı sarayına egemen olmasıyla Türk Dünyası Hanefî-Maturidî-Yesevî felsefesinden koptu, akılcılığı terk etti. Bu eser, Türk töre ve felsefesinden, Türk-İslâm anlayışından kopuşa varlıklarını hiçe sayarak itiraz edenlerin, yüzyıllar süren kutlu ve hazin mücadelesinin hikâyesidir.