Favissa

Çiçeklerle gel, dediler...
Yaktılar bağrımdaki papatyaları
Şiirlerle gel, dediler...
Kelimelerimin hepsinde bir pranga
Yaşam sevincini al gel dediler...
Üstüme zebanileri saldılar
Binlerce zehirli ok hummasına sardılar da
Ben ölmedim...

Şimdi çırılçıplağım...
De hadi... yıkılma dedi şair
Yüreğine gem vurmak kimin haddine...

Sevgilim!
Uyanışların en güzeli olmalıydı
Ve artık...
Olmalıydı bir gömülü geçmiş şarkısı
Hoşça kal Favissa...

Elinizde tuttuğunuz bu kitap, isimsiz bir kadının var olma mücadelesini fısıldıyor.
Yarım kalmak bile demeye dilin varmadığı bir aşkın, içe gömülen her şeyin bir gün filizleneceğinin hikâyesi.
Bazı vedalar aslında yepyeni bir hayatın başlangıcıdır.
Korkmayın olur mu?