Gurbette Bayram Sabahı

Şiir, sâde hüzündür; notası kelime olan mûsikîdir; şâirin sığındığı yegâne, biricik evidir; dünyâyı gördüğü penceredir, velhâsıl şâirin ruh aynasıdır. Şâirin efkârı gönlünde ve sözü de dilindedir. Bir rüzgâr eser ansızın dökülür kâğıda.

Edebî değerler manzûmesinde önemli bir yere sâhip olan şiir, hiçbir devirde önemini yitirmemiştir. Gönül memleketinin her âsûde şehrindeki en yüksek burcuna kutsî bayrağını çekmiş ve hükümranlığını îlan etmiştir.

Kalp gözü, gönül gözü ve basîreti açık olan herkes, kendine özgü duyarlılıkla olacakları sezecek bir inceliğe erişecektir. Kalp balansını iyiye ayarlamış, kalibresini doğru olan değere getirmiş kişi, en güzeli hissedecek ve hissettiğini de en güzel kelimelerle dile getirecektir.

Gönlüne ve diline misâfir ettiği her kelimeye, her kelâma, her sözcüğe ve her söze içinin hoş rengini vereceğinden, o rengin âhengiyle cümleleri bütünlük ve anlam kazanacaktır.

Varmak istediği netîce ile bedenen ve rûhen bir ve berâber yek vücut olmuş bir şiir işçisinin, niyeti ve bunun sonucu olarak ortaya koyduğu gönül mahsûlü eseri, geçiş vizesini hak etmiş bir şekilde gönül memleketinin uçsuz bucaksız, sessiz, sâkin, âsûde ve huzurlu şehirlerinde gönlünce seyahat edecektir.

Şiiri iki kanatlı inşâ eden kutlu gönüllere selâm olsun.