Hayatın Kendisi Adına

"Kısacası, uzun hikâye…” diyerek kaleme aldığım satırlar vardı, heybemde. Bir nehir gibi akan ömrümüzün kıyılarında kimi zaman dinlediğim, kimi zaman da dinlenmek için sığındığım satırlar… Her biri insana dair; umuda, arayışa ve hayata dair… Tepeden tırnağa insan, kimi zaman da isyan doluydu bu satırlar; zamana, sana, bana, yaşanmışlıkların yüküne ve yaşanamamışlıkların sızısına… Anlatılanların görkemine olduğu kadar, anlatılamayanların o derin sessizliğine de bir sesleniş… Kimi zaman da nefesimizin bile sayılı olduğu şu kısacık ömürde durup kendimizi sorgulamak istedim. Çünkü kadim bir hakikate inandım ve ikrar ettim: Sorgulanmamış bir yaşam, yaşanmaya değmez idi. Ben de şol sebepten “Hayatın Kendisi Adına” söylenen ne varsa bu sayfalarda bir araya getirdim. Sevgili okur; eğer bu satırlarda kendi sesinizden bir yankı bulabilirseniz ve yazılanları birlikte okuyup aynı hissin paydaşı olabilirsek, birlikte yaşamı sorgulayıp birlikte anlayabilirsek… İşte o zaman, bu kitap gerçek anlamına kavuşmuş olacaktır. Bazı kitaplar okunur. Bazıları ise insanın içinde uzun süre yaşamaya devam eder. Belki de burada anlatılanlar, senin hikâyendir."