Kayıp Günlük;Konstantinopolis 1453

"Είμαι ο Αλέκο, είμαι 19 χρονών. Θέλω να ζήσω... "Ben Aleko, 19 yaşındayım. Yaşamak istiyorum..." Parmakları Klavyede durdu. Bu, olabildiğince basit, bir o kadar da ürkütücü bir cümleydi... Bir çağrı, bir çığlık. bir umut, belki de birinin son günlerine açılan kapı... Defne, o sayfaları çevirmeye devam ettiği takdirde hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını hissediyordu.