Kızıl Gece 1-2 (Ciltli Kutulu - 2 Kitap)

KIZIL GECE 1 – CİLTLİ İçimde yine aynı kıpırtıyı hissettim. Bedenimde nasıl yer ettiğini bilmediğim bir bebekle, kendi dünyamdan çok uzakta, kızıl bir evrendeydim. "Yardım edin! Biri bize yardım etsin!" Ormanın karanlığında sendeleyen adımlarım, sonunda iri bir ağacın gövdesiyle çarpıştı. Kendimi yerde bulduğumda anlamıştım; çarptığım şey ağaç değil, bir yabancının sert gövdesiydi. "Yardım istiyordun, değil mi?" Sesinin bir rengi olsaydı, bu kesinlikle siyah olurdu. Sonunu bilen bir kurbana yakışır şekilde elimi büyük avucuna bırakırken üzerime eğilen çehresi bir an için karanlıktan sıyrıldı. Safir mavisi gözleri üzerimdeyken aç bir kurdun önündeki kuzudan farksızdım. Ve Tanrı şahidim olsun ki biliyordum… O, peşimdeki yangın değil, ateşin ta kendisiydi… KIZIL GECE 2 – CİLTLİ Gerçek, bir cellat gibi yakasına yapıştığında Rozelin için iki yol vardı: Teslim olmak ya da kaçmak... Gerçek, bir cellat gibi yakasına yapıştığında Biran için iki yol vardı: Uğurlamak ya da esir almak... Rozelin, kalırsa Safornikon'un acımasız kollarına düşen küçük kız kardeşini, giderse uzun ve yorucu bir mücadelenin sonunda kavuştuğu oğlunu feda etmek zorundaydı. Biran ise hangi yola saparsa sapsın kaybedecekti. “Seni bir kutuya koyup yalnızca kendime saklamak isterdim,” dedi usulca. Gülümsememde safi acı vardı. “Ben de bize mutlu bir son yazabilmeyi…”