Lale Sokak No: 1

Bir zamanlar hayat daha yavaştı. İnsanlar acele etmez; beklerdi. Birini, bir haberi, bir umudu… Saatler vardı; koşarak değil, yürüyerek yaşanırdı. Eksikler vardı ama kimse kendini yarım saymazdı. Çünkü kalabalık sofralarda, dar evlerde, birbirine yaslanarak büyünürdü. Lale Sokak No: 1, doksanlı yılların içinde, geleceği hayal ederek bugünü geçiren insanların romanı. Yarınları düşleyip, bugünle yetinmeyi öğrenenlerin… Bu kitap, geçmişi güzelleştirmez. Yoksulluğu romantikleştirmez. Ama şunu fısıldar: İnsan bazen sahip olamadıklarıyla daha derin bağlar kurar. Bir sokakta başlayan hayatlar, birbirinin sesine karışan çocukluklar, “sonra”ya bırakılmış hayaller ve büyümeyi aceleye getiren yıllar… Belki de bu yüzden, bugün her şeye sahipken içimizde hâlâ bir eksiklik dolaşıyor. Adını koyamadığımız, yerini bilip de tarif edemediğimiz bir eksiklik. Lale Sokak No: 1, geçmişe dönmek için yazılmış bir kitap değil. Ama bazı kapılar vardır ki, aralandığında insan nereden geldiğini hatırlar. Çünkü bazı sokaklar 90'larda kaldı… ve insan, en çok da büyüdüğü sokaklarda kendini aradı.