Lawje

Demirden düşünceler sardı gecemi Bu yorganıma çöken hasret midir bilemedim Sen de bilmezsin Hasret yakmamıştır senin genzini Çökmemiştir hasret senin tek bir zerrene Ben karşılarken ayın en karanlık yüzünü Sokulursun en parlak simalara Ben karışırken okyanusların en dipsizlerine Senin ayaklarını dalgalar okşar Bilmezsin sen yürekte sevda beslemeyi Gözlerin güneşe bile besmelesizdir Seni karanfilli sigaran sarhoş eder Kızılcık şerbetini bilmezsin Sevdanın karnı senin sokaklarına açtır Uğramaz yine de gölgenin varlığından Zehir zemberektir senin düşüncelerin Sevda vurmadı seni hiçbir zaman Bilmezsin