Nikbin

Karanlığın içinden geçerken bile, insanın avucunda saklı bir ışık vardır. Söndüğünü sandığın anlarda bile, sessiz ve ısrarcı… Tıpkı kalbin gibi. Nikbin; kendi içine dönmekten, kırıklarını görüp yine de yürümekten korkmayan bir ruhun şiirleri… Yalnızlığın ince sızısından umudun derin nefesine, özlemin yumuşak gölgesinden yeniden doğmanın ince ihtimaline uzanan bir yolculuk. Bu dizelerde; kayboluşun bilgeliği, iyileşmenin sessiz adımları ve insanın kendine tutunma çabası var. Her şiir, kalbin karanlığında bile el yordamıyla yol bulan o içsel ışığa bir adım daha yaklaştırıyor. Bu kitap, içindeki düğümleri çözmeye çalışan herkese yazıldı. Kırıldığın yerden sızan ışığı hatırlaman için… Bir gece gibi kapanıp, bir sabah gibi açılabileceğini bilmen için… Nikbin, insanın kendi içine attığı en dürüst adım. Bu kitabın yolu, önce benim içimin yolundan geçti. Bazı şiirler bir gecenin karanlığına dokunarak doğdu, bazıları bir sabahın yumuşak ışığında kendini buldu. Her biri, sustuğum yerlerden sessizce akıp geldi. Ben bu kitabı başkaları için değil, önce kendimi iyileştirmek için yazdım. Yazdıkça hafifledim; her dize içimde bir kapı açtı, her sözcük beni biraz daha kendime yaklaştırdı. Kırıldığım yerde ışığın nasıl sızdığını yine kelimeler öğretti bana. Bu yüzden Nikbin, sadece bir şiir kitabı değil; kendi karanlığımın içinden geçerek vardığım bir nefes, bir dönüşüm, bir hatırlayış… Yüreğime dokunan, varlığıyla bana güç veren herkese teşekkür ederim. Bu dizeler, sizinle daha anlamlı… Sizinle daha gerçek. Ve her karanlıkta yolumu bulmama yardım eden o sessiz, derinden gelen ışığa… İyi ki varsın.