Ölüm Yalnızlık İster

Her gece yürürüm sessiz karanlıklara Korkusuz dolaşırım kollarımda sen Kaçsam kendimi vursan yollara Kim tutar beni yanlışlardan Tut ki yanımdasın benimle Kimse tutamaz yürek yarası ta derinde Kabuk bağlamış kanamaz ama Ne bilirsin ki sen huzursuz uykunda Düşünmemenin çaresi olmuş olsa Bu kadar filozof neden doğar usulca Sen yokken oysaki yanımda Hiç olamazsın ki bu kahpe dünyada Gelsen varsan türküme Ağlasa sazlar kopsa teller çılgınca Aşıklar atışsa durmadan zalimce Ama hilal çıkmış sigaramın dumanın da...