Penceremde Müjgan

Beni buralarda bırakıp gitsen de sen hep benimlesin aslında. Duvarlarda hep güzel yüzün var, kapı artlarında sen. Tekli koltukta elinde kahvenle sen varsın, evi mis gibi kahve kokutan sen. Mutfak masasında oturmuş fasulye ayıklayan, minik elleriyle sulu köfte yuvarlayan... Tencerenin başında, tahta kaşıkla bekleyen sensin. Yerde Müjgân var, gökte Müjgân. Aynalarda Müjgân var, penceremde Müjgân...