Renklerimi Geri Aldım

Bu bir hikâye değil. Bu, sessizce büyüyen bir çocuğun içindeki kırılmanın hikâyesi. Aynı evde yaşayıp hiç ait hissedememek… Bir sofrada oturup fazlalık gibi hissetmek… Sevilmeyi bekleyip, beklemeyi bile unutmak… Bu kitap, görünmeyen yaraların, söylenmeyen cümlelerin ve içe atılan acıların izini sürüyor. Bir çocuğun gözünden başlayan bu yolculuk; sevgisizlik, korku ve yalnızlıkla şekillenirken, zamanla bir hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Her sayfada biraz daha derine inen bu anlatı, okuyucuyu sadece bir hayatın içine değil, bir zihnin en kırılgan noktalarına götürüyor. Çünkü bazı acılar bağırmaz… Sadece insanın içinde sessizce büyür. Ve bazen en büyük kırılma, bir şeyin kaybı değil; **anlaşılmamaktır.** Bu kitapta bir çocuğun susuşunu, bir gencin yalnızlığını ve bir insanın kendi hayatını yeniden kurma cesaretini bulacaksınız. Bu bir dram değil sadece. Bu, eksik büyüyenlerin, ama yine de ayakta kalanların hikâyesi