Sosinê

Ji berêvarî û heta sehera sibê di kûrahiya dil de kelecanek dijiya. Çûyînek êdî pir nêzîk bû; çûyîneke ji çûyînên bi bergiyeke nûjen ve, çûyîneke bi ber kirdariyên çarenûsî ve nêzîk bû; riyeke dûvdirêj li ber bû û destpêk ferz bû. Ji aliyê derûnî, fîzîkî û îradî ve amade bû; lê destpêk jî wekî wan pêwîst bû, destpêkek lezgîn û bi rêk û pêk diviyabû... Wê rojê bi sibehê re li odeya takekesî çawa ku ji xewê rabûbû û bi gavavêtina yekemîn ku berê xwe dabû destşokê, di jiyana wê de pêngaveke nû, serdemeke nû dest pê kiribû.