Söyle Çocuk!

Bazı şiirler bir anda yazılmaz. Yıllarca insanın içinde birikir; söylenemeyen sözlerin, unutulamayan acıların, yarım kalmış sevdaların, özlemlerin ve dünyanın farklı yerlerinde sessizce büyüyen yaraların arasından süzülerek kelimelere dönüşür. Elinizdeki kitap, yirmi yılı aşkın bir zamanın içinden süzülen şiirlerden oluşuyor. Gençliğin ateşinden hayatın ağırlaştırdığı yıllara, toplumsal acılardan insanın kendi içine döndüğü sessiz anlara uzanan bu dizeler, bir şairin zaman içindeki değişiminin izlerini taşıyor.

Bu sayfalarda yalnızca kendi hikâyemi anlatmadım. Bir halkın acısında başka bir halkın yarasını, bir annenin gözyaşında başka bir annenin sessizliğini, uzak coğrafyalardaki bir haksızlıkta insanlığın ortak yarasını gördüm. Çünkü şiirin sınırları, dili ve ülkesi yoktur; acının, sevdanın ve özlemin de milliyeti yoktur. Dışarıdaki dünyanın fırtınasıyla insanın içindeki sessizlik zaman zaman aynı dizelerde buluştu; toplumsal yaralarla kişisel kırgınlıklar, öfkeyle umut, kayıplarla özlemler yan yana yürüdü.

İlk kez kitaplaşan bu şiirler, yıllarca içimde taşıdığım ve belki de kimseye söyleyemediğim kelimelerdi. Şimdi o kelimeler benden çıkıp sizin hayatlarınıza doğru yürüyor. Belki bir dizede kendi geçmişinizi, kaybettiğiniz birini, susturduğunuz bir duyguyu ya da unutamadığınız bir yarayı bulacaksınız. Çünkü şiir yayımlandığı anda artık yalnızca şaire ait değildir. Dilerim bu kitap, her okurda başka bir hatırayı uyandırır; bazı şeyleri yeniden hatırlatır ve yıllardır isim verilemeyen duygulara bir isim olur.