Süveydâ

“Peki, siz bir şehir olsanız… Ben İstanbul olurdum diyen şairler, yazarlar çok duydum. İstanbul, kimine göre Konstantin, kimine göre gazi bir şehir. Bir dönüşüm, kesişim. Aşkların, sevgilerin olduğu kadar; savaşın, ölümün de başkenti. Ne zaman şehri tanımak istesem; Eminönü meydanında güvercinlere yem verirken buluyorum kendimi. Galata'da aşk, Kız Kulesi'nde yalnızlık törpülüyor yakamı. Aynalı bir feribotun dümeninde şehrin diğer kanatlarına uçmak gibi denizin parıltısı. Martılar bu şehrin olmazsa olmazları. Balık ekmekçiler, kente göçlerin dili aslında. Hangi zaman ve mekân dürbününden baksan hep bir yanım eksik kalıyor aslında. Belki de bir çaresizlik sarmalı. Gecenin hiç bitmediği uğrak yerleri; kimileri için ağlatıların, kimileri için sayıklamanın başkenti. Belki bin yıl yaşamak yetmez bu kenti anlatmaya. Herkesin bir hikâyesi var gözlerinde. Kıyıya vuran da var, vurmayan da…”