Trajik Tekrar

sadece kendine konuşan bir vaizin söylediği kof sözlerle hepimize biçilen gömlekler. ne yaman bir terzidir hayat ters yüz eder biçileni, kollarını deliliğin adımlarını bilmemenin ölçer. şimdi geride kalan acıdan duvaklarla süslenen hayat bir şarkı söylüyor bana. kelimeleri karanlıkta bulunmuş bir umut, inadı karanlıkta yontulmuş bir istek. hayat en derin kuyularına kapatsa da beni baş edebildiğim anlar. ne zaman zayıfsan, bil ki kalbin yanılmıştır. yoksa kahramanların nehir gölgelerinde kurşuna dizilmeyi beklediği alaca sabahlarda bir inanç görmezdin. sürgünde filizlenen cesarete gıpta etmezdin. en düştüğün yerden, dizlerin parçalanmış, ellerin yara içinde kalkmazdın. şimdi hayata koca bir gülümseme ve bin teşekkür, göstermekte geciktiği her şey için.