Uzri Aşk

ÇÖL BÜYÜSÜ … Şiirimde durum farklı mıdır?! Şu kadarcık fark var (işaret parmağımın ucundaki tırnaktan biten etin izlediği ilk çizgiye kadarki boğum). Kökten bir dil bu. Tırmıklayarak başlayan ve pençe vuruşlarına evrilen imgelerin esrik tadıyla, sözün çektiği tehlikeli sulara seyir… Aşkı bina edeceğiz ey sözcükler, kenetlenin! Birbirinizi tırısa kaldıracak tahrik oluşuncaya değin bütün patlayıcı gücünüzü boşalın! İşitildiğinde tok ses veren ve istenildiğinde ağırlığını koyacak ton: ne elle tutulur cisim ne mekân tutan hacim, öyle ki gözyaşlarını akıtacak tılsım olsun Kavmine iline kabilene Dağların ardını tutanın eşkıya Değil âşık olduğunu buyur! Peki niçin diyorum bunları/ ben diyorum ki/ bir ayet gibi durmalı dizelerin üstünde/ o dizeler ki bir din gibi taraftar toplar şairine/ ve kendini kabul ettirene kadar taşlanan peygamber gibi/ taşlarınızı beklerim.