Vateyê Gunekarî

...
"Yew beleko wina weşik wina weşik bi ke to vatêne qay to bi qeleme xêze kerdo." Homa rehmet
bide biko… dima bi peşmirîyayîşî vatişê xo lezkanî rast kerdêne û vatêne:
"Ney, neqşê winasî bi qelema destê benîademan nêyenê viraştene; bi la û rêsê renginî yê reseneyêk
bi na weşikîye nêyena mûnitene, tevnanê xatunanê hunermendan de neqşê inasarên nêvirazîyêne.
Gureyê Homayî neqşên ê." Winî vatêne… Bi mi dayêne fehmkerdene ke o bi neqiş û belekîya ê
marê morbelekî sermest bîyo. Seke dest û fekê ey bibestîyî, hema tim waşto ê marî ra biewnîyo.
Bawkê mi zerrîya xo ya pake û safî reyra behs kerdêne û vatêne:
"O mar bi yew çimê winasî mi ra ewnîyayêne ke mi vatêne qay tena mi rê… mi rê tena
peşmirîyêno. Mi rê winî ameyêne ke min û ê çiman, ma cayê ra yewbînî nas kerdêne." Ê heme çîyê
ey mi rê behs kerdêne, ey vatêne, yew demê gelek-gelek kilmî de qewmîyayî. Xora senî ke ê
dostanê bawkê mi… seke mi va, hema zî ez nêzana ka ê kamî bîyî… senî ke çimê înan marî ginenê,
ca de dest erzenê dar û huyeyan ke biramî ey ser. La efsûnê marê morbelekî wina kerdo ke bawkê
mi bi leze xo eşto dest û polê ê dostanê xo ver û vato:
"Ca verdê, ca verdê wa o zî risqê xo biwero!" Înan ra vato:
...