Zade

karşılıklı duran ağaç gibiyiz... tüm filizlerimiz bize tutsak. uzanıyor ta öz suyuna, yaşamak için bir nefes daha... bir nefes. yelkovan kovalıyor ayrılığı, içine ateş düşmüş bir kere. uzanınca donuyor yalnızlık, tüm eski elbiselerimizi bırakıyoruz yeniden sulara. ateş tutsak alıyor, yüreğimizde bin acı; haykırırken doğaya... güneşin doğduğu yere gidiyoruz...