Halklara Karşı Bir Örgütlenme NATO

2. Dünya Savaşı sonrasında, kapitalist cephenin liderliğine soyunan Amerika Birleşik Devletleri, Marshall Planı ile başlayan bir dizi uygulama ile egemenlik alanını genişletmeye ve güçlenmeye yönelik adımlar attı. Amaç; başta savaştan büyük yara alarak çıkmış olan Avrupa'da olmak üzere dünya genelinde prestijli bir konuma gelen sosyalizmin etkinliğini kırmak için güçlü bir kapitalist cephe oluşturmak ve bu cephenin liderliğini üstlenmekti. Kısa adıyla NATO olan Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı, bu amacın bir parçası olarak 1949 tarihinde kurulmasından bu yana dünya siyasal ve askeri yakın tarihinin en önemli aktörlerinden bir olmuştur. Antlaşmanın özünü belirleyen 5. Maddeye göre üye devletler, “Avrupa ya da Kuzey Amerika'da aralarından birine ya da bir kaçına karşı girişilecek silahlı bir saldırıyı bütün üye devletlere karşı bir saldırı sayacak ve böyle bir saldırı gerçekleştiğinde de Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın 51. Maddesi ile tanımlanan tek başına ya da toplu olarak kendini savunma hakkı uyarınca tek tek ve öteki üye ülkelerle birlikte, silahlı kuvvet kullanma da dahil gerekli gördüğü bütün önlemleri alarak saldırıya uğrayan üye devlete ya da devletlere yardım edecektir”. Masum savunma ve dayanışma gerekçelerine dayalı gibi görünen nedenler üzerine kurulu teşkilat, gerçekte hep “saldıran ve tehdit eden güç” olmuştur. Nato adı, ulusal bağımsızlık ve özgürlük mücadelelerini bastırma girişimlerinde CIA gibi kötü ünlü örgütlerle birlikte anılır oluştur. Kural tanımaz bir kirli savaş makinesi haline gelmiştir. Askeri darbelerin, suikastlerin, şantajların arkasında bu örgütün kendisinin bulunduğu ya da desteklediği düşüncesi genel kabul görmüştür. Sovyetler Birliğinin dağılmasının ardından aktif olarak uygulamaya konulan “yeni dünya düzeni”nin kurulması sürecinin aktif örgütü olarak yeniden yapılanan ve genişleyen NATO günümüzün en önemli militarist yapılarından birisidir. “Teröre karşı önlem”, “Özgürlük ve demokrasiyi yerleştirmek” gibi tamamen subjektif nedenlere dayalı gerekçelerle operasyonlar düzenlemekte, son İstanbul toplantısında olduğu gibi bu gayri meşru uygulamaları kurallar haline dönüştürmektedir. Geçtiğimiz Haziran ayında İstanbul'da yapılan NATO zirvesi, NATO adını bir kez daha Türkiye gündeminin odağına yerleştirdi. Görülen odur ki, ülkemizi doğrudan etkileyecek uygulamalarıyla NATO özellikle Türkiye için siyasal, askeri ve sosyal bir olgudur. Elinizdeki kitap, NATO'nun yapısını, işlevini, dünya politikaları içerisindeki yerini daha iyi algılanmasını sağlayacak bir başvuru kaynağı niteliğinde hazırlanmıştır. NATO'nun kuruluş nedenleri, kuruluşu, adının karıştığı eylemler, dünyanın politik yapılanmasında üstlendiği fonksiyonlar, bir yakın tarih anlatımı ile sunuluyor. Yazarın kişiliği, yazılanları daha da anlamlı kılıyor. “Savaşa Hayır Koordinasyonu” Yürütme Kurulu üyesi ve “Nato ve Bush'a Karşı Birlik” sözcüsü Semih Hiçyılmaz, tarihsel belgeler ışığında NATO'yu tanımlarken, ülkemiz ve dünya halklarının karşı tez ve tecrübelerini de okuyucuya aktarıyor. Kitap bir yanıyla bir sosyal tarih çalışması, bir yanıyla da emek cephesinin anti tezi niteliğinde. İstanbul Toplantısı sonuçlarının aktarılmış olması çalışmaya ayrı bir değer yüklemektedir. Saygılarımızla SAV Yönetim Kurulu