İklim ve Sanat Aktivizmin Yeni Tarihi

Ekosistemlerin, küresel ısınmanın canlı yaşamının geri dönüşü olmayan bir noktaya hızla yaklaştığı
bir dünyada insan faaliyetlerinin aynı hızla yavaşlamaması kaçınılmaz olarak tüm insanlığı bilimsel
araştırmaların öngördüğü sona doğru sürüklerken tarihin bir noktasında insanlığın yeryüzünden
silinmesi pahasına "yeni bir dünyanın" doğması belki de yeni bir yaşam, doğanın insanlık tarafından
sömürülmediği yeni bir gelecek olasılığının habercisidir. Aktivist sanatçılar ya da sanat aktivistlerinin
de tutunduğu "umutsuz bir umut üzerine kurulu" yeni dünya düzeni budur; sanayi atıklarının
olmadığı, karbondioksit salınımının ve emisyon oranlarının azaldığı, küresel ısınmanın kontrol altına
alınabildiği, ekosistemlerin dengesinin bozulmadığı, yangınlar ve sellerle insan yaşamının yanı sıra
kültürel miras alanlarının da zarar görmediği, bozulan insan-doğa ilişkisinin yeniden kurulduğu bir
dünyanın umudu.
İklim krizinin çevresel boyutlarının yanı sıra kültürel, estetik ve toplumsal boyutlarını da ele alan bu
kitap, kültürel mirasın kırılganlığından sanatçı psikolojisine, ekolojik aktivizmden eko-vandalizm
tartışmalarına kadar geniş bir düşünsel alan açmaktadır. Kültür kurumlarının iklim krizi karşısındaki
konumu, sanat eserlerinin protesto alanına dönüşmesi, aktivizm ile vandalizm arasındaki bulanık
sınırlar ve küresel ölçekte gerçekleşen iklim eylemlerinin sanat tarihi, etik ve politik ekoloji
bağlamındaki yansımaları disiplinlerarası bir bakışla analiz edilmektedir. Tarihsel örnekler, güncel
eylemler ve Türkiye bağlamına uzanan kapsamlı değerlendirmeler aracılığıyla iklim krizinin kültür
alanında yarattığı dönüşümü anlamak isteyen araştırmacılar, sanat profesyonelleri ve okurlar için
eleştirel ve çok katmanlı bir okuma sunmaktadır.