Kıyısı İnsan

bir uçtan bir uca yürüyorum seni ağzına kim söz söylese daha başlamadan gökte sığırcıklar süzülür konuşman mavi, susman koyu lacivert gülmeni boyayacak ressam çıkmadı henüz türkülere sormalı ağzını… ağıtlara, ninnilere bir de korku zamanları, dudaklarında deli taylar gibi havalanan "hayır”larla ağzın ki öptükçe isyan, öpüldükçe devrim