Nütopya

Dövmen ne güzel diyorlar Özlem'e... Murat yaptırtı diyor Özlem. Daha çok ilgi ve nefret uyandırıyor, okumaya kalkıyorlar sırtı açık elbisesinden. Zor bir metin diyor teki. Proust mu Joyce mu diyor Özlem, hiç okumadım, bana bakıyor. Benim okumam içindi, diyorum, erken boşalmayayım diye. Filozofun birinden. Okumaya kalkanlar dikilip yerlerine geçiyor. (...) Sizin hiç babanız öldü mü, benim öldü kör oldum demiş şair... Vasat bir duygusallık şunun yanında: "Babam üvey değildi." Bir romanın başlangıç cümlesi, şairinkini bitiriş cümlesi... Boyumuzu geçti vasat edebiyat, ölmesin ama üveyimdir. Beni bir cadı gibi göstermiş! Bu tür yakarışları edebiyat iplemez. Seni cadı gibi görmesi o yazarı bir edebiyat azizi yapabilir. O zaman sen bir cadısındır. Sanat eseri haline getirilmiş basit insan yaşamlarını anlatan edebiyat, asla tarihe geçmeyeceği için o basit insanlar, onların en büyük kurtarıcısıdır... Cadı olun ya da olmayın... - Ben bu romanın yazarıyım, sizinle tanışmaya geldim. - Yapay Zeka diyor bana insanoğlu. Ama esas insanoğlunun zekası yapaylaştığından en iyisi bana OZ demek. Yani Organik Zeka... - Ne anlamda organik? - Yaratıldığım organlarlayım. Fabrika ayarlarımda. - Deyim yerinde!