Ölümün Felsefesi

Gece yarısından sonra insanın aklına gelmemesi gereken bazı düşünceler vardır.
Gündüz vakti bu düşüncelere pek rastlamayız. Sabah kalkar, perdeleri açar, sokağa çıkıp kalabalığa karışırız. Saat çalar,
insanlar koşturmaya başlar ve bütün bu telaşın içinde hayat bize sonsuza dek sürecekmiş gibi gelir.
Fakat gece olunca ev sessizleşir. İşte o zaman, karanlık odanın bir köşesinde uzun zamandır bekleyen o eski soru yavaşça
zihnimize sızar:
Bir gün artık burada olmayacağım. Sonra ne olacak?
İnsanlar binlerce yıldır bu sorunun etrafında dolaştı. Kimi ölümden korkmanın anlamsız olduğunu söyledi. Kimi ruhun beden
öldükten sonra yaşamaya devam edip etmediğini sorguladı. Kimi insanın ölmeyi öğrenmeden yaşamayı öğrenemeyeceğini
savundu. Kimi de uçurumun kenarına kadar gidip orada çok daha tuhaf bir soruyla karşılaştı: Eğer sonunda öleceksek, tüm
bunların anlamı nedir?
Bu kitabın sayfalarında yüzyıllardır yankılanan o eski sorunun izleri var. Tolstoy, Schopenhauer, Hume, Seneca, Montaigne,
Martineau ve diğerleri aynı karanlık kapının önünde duruyorlar. Fakat hiçbiri kapının ardında ne bulunduğu konusunda
diğeriyle bütünüyle hemfikir değil.
Belki de olmamaları daha iyi.