Renklerin Ayini

sesim işte yankısızdı bilmiyorsun sana türküler okuduğum zamandan kalma kırık bir şeyler kırpışıp duruyordu içimde içimde bir yalnızlık başkaldırmış hâlde sana dair unutulmuş anıları zikrediyordu semavi simgeleri türkünün avazına dair kırışmış mevzularla birlikte karışık mektubun fenotiğine hikâyeler uyduruyordum bir ilk değildi zaten demeler bir çağa kalmışsa oradasın ortası bunun kopmuş sayfaların silik şiirlere işlenmiş hâli gök gri yer gri ise