Şahmerdan

Abasıyanık'ın bu kitabında on dokuz hikâye var. Kitap ilkin 1940'ta basılmış. O yıllarda yazar, nispeten dönemin egemen edebiyat anlayışlarından biri olan Toplumcu gerçekçilerden etkilense de, kendine özgü serazat tavrın temellerini atmakta; hikâyenin alışılmış kalıplarını sarsmakta; en azından bir sona bağlamamakta, tam bir yerde ucu açık bırakıvermekte, gözleri daima ‘küçük adam'ların, kenardakilerin üzerindedir… Yoksulluğa, çaresizliğe yaptığı vurgu, onu her ne kadar dönemin toplumcu anlayışına yaklaştırmışsa da yine denize, adalara, balıkçı kahvelerine açılıyor yolu…