Simla

"..., birdenbire kızın vücudu ayaklarından başına doğru gökkuşağına dönüşüp kaybolmuştu. O an Bayan Prisha'nın yükselen sesiyle birkaç satırlık dua gibi bir şeyler söylemesiyle irkildim. Aklımda kalanlar şöyleydi: 'Arzuların dehşete döndüğünde, Tüm korkunç suratlar gözlerine insin perde perde, Sana baksın her ihanetinde! Bakışlardaki o nefretler içinde ateşler yaksın. İçin cayır cayır yanarken sen don, buz kesil!' Simla merakına yenilip aldığı defter yüzünden girdiği fantastik dünyanın nasıl bir yer olduğunu bilmiyordu. Ama bir şeyi öğrenmişti: "Kendi felaketini yazmak kader değildir!"