Tarlada Alev Alan Bir Kuş

Yazıya doğru akan bir hikâyede birdenbire beliren bir Kalemkamera, anlatıcının dünyayı deneyimlediği yerden yazmaya ve kaydetmeye başlıyor. Kalemin ucu, kameranın merceği, insan gözü, anlağın ışığı... Yazarın, mekânlar ve insanlar içinden gündelik hayatın hayhuyuyla geçişini kaydediyor. Anlatıcının karışık zihni, modern hayatın bulamaç yapısı ve dinmez devinimiyle de ilintili. Kalemkamera yakınlaşıyor, uzaklaşıyor, kayıt… ve yazıyor. Kalemkamera bir yılan gibi, mezar taşlarının, otların arasından sürünerek geldi, şimdi ağaca tırmanıyor. Bizi yukarıdan görüyorsunuz. Yüzümde öyle derin bir acının ifadesi var ki sanki yüzüme baksanız dünyadaki herkes ölecek. Biraz sessizlik.