Fidan

Yazmanın devrimci bir eylem olduğu gerçeği, zihnimde hiç bu kadar doğru bir yere oturmamıştı. Çok gecikmiş bir eylem olsa da, yıllardır yüreğimde kabuk bağlamayan bir yara gibi taşıdığım bu yükten kurtuluyor olmanın, küçük de olsa hafifletici mutluluğunu yaşıyorum.
İnsan olarak birbirimizin hayatına tanıklık etmenin muazzam bir sorumluluğu var. Kardeş olmaktan, akraba olmaktan, aynı toprağı paylaşan birer köydaş ya da hemşeri olmaktan, hatta birbirine tamamen yabancı birer 'el' olmaktan öte; sadece insan kalabilmenin getirdiği o görünmez, ağır bağ...
Nihayetinde insan olmaktan kaynaklı, başka bir insanı tanıyor olmak —kabul etmesek de— ona karşı bir sorumluluk ödevi yüklüyor insana. Çünkü insan; sosyal, toplumsal ve kültürel bir varlıktır; birbirine muhtaç ve birbirine karşı sorumludur. Bunun böyle olmadığını, her insanın sadece kendinden sorumlu olduğunu savunan ve gereğini yapan bireyleri; etrafına duvarlar ören o katı, bencil bireysellikleri görüyor, yaşıyoruz elbette.