Fîdan

Strana Diyar ya wêjeyî.
Dema min dest bi xwendina vê çîrokê kir, herûher dengek li ber guhê min diket. Vê dawîyê ez lê hay bûm ku ev deng pêjna stranên Diyar e. Ew pêjna weha sivik, ya di nav peyvan re diçû û dihat, dengê wî bû.
Ji hêlekê ve vedigere gundê xwe, cihê jidayikbûnê û mîna tîyekî çav li aveke zelal bikeye, bi ser bîranînên xwe ve dibe. Ji hêla din ve jî, wekî vebêjer, behsa jîyana jinekê kurd bi navê Fîdanê dike, ku şûn û şopa xwe di kûrahîya gîyanê wî de hiştîye.
Li vir çîrokbêjî dibe melodî û serpêhatîya jîyana jinekê bi agir û êşê pêçayî, dibe peyvên stranekê. Di vê strana Dîyar Dêrsim ya wêjeyî de, her çar demsal payîz in. Di nav dilê wan payîzên hişk û zerbûyî û kambax de, jineke kurd heye ku bi pelên xwe yên kesk û şaxên xwe yên mîna bejna azadîyê bilind, li ber xwe dide.
Min bi xwe ev çîrok mîna li stranekê guhdarî bikim, xwend. Hûn jî bixwînin, dibe bi we jî mîna stranekê be.
Helîm Yûsiv