Hüseyin Vassaf‘ın Aynasından Niyazî-i Mısrî

“Ne Mısrîyem ne Mehdîyem ne İsâyam ne insânam Bu yanan dâimi şem'in velî pervanesiyim ben” Son dönem Osmanlı sûfîlerinden Osmânzâde Hüseyin Vassâf'ın gönülden bağlı olduğu Niyazî-i Mısrî'nin şiirine yazdığı bu şerh; tasavvufî düşüncenin, Osmanlı entelektüel geleneğinin ve yazarın içsel yolculuğunun izlerini taşıyan kıymetli bir metindir. Elinizdeki eser, Vassâf'ın ilmî birikimini ve tasavvuf büyüklerine duyduğu derin muhabbeti gözler önüne sermektedir. Mısrî'nin vecd ile yazdığı mısralar, Vassâf'ın kaleminde hem zahirî hem bâtınî boyutlarıyla yorumlanmaktadır. Şerhte adı geçen mutasavvıflara dair biyografik bilgiler ise, metnin bütünlüğünü tamamlamak amacıyla Vassâf'ın kendi eseri Sefîne-i Evliyâ'dan derlenmiş ve tasavvuf muhiplerinin ilgisine sunulmuştur.