The Experience Of Reality in Karl Marx and Jean Baudrillard

This book is an explanation of Marx's use of the term commodity fetishism, in the context of an analysis of the social constitution of reality, and his thoughts on fetishism becoming a phenomenon of social constitution in the world of commodities. It can be seen that the theory of fetishism is not referred to as an illusion, but it is a property of the commodity. Marx's theory also presumes that the social relations between individuals are turned into a relation between things. Whereas Marx's theory of commodity fetishism considers a mystification in the experience of social life, Baudrillard develops the concept of sign fetishism and object fetishism. These are both structures in the radicalisation of Marx's view of commodity fetishism. The structure of the sign is important to the commodity in the postmodern era. In this structure, commodity is no longer described through its use, but rather what it signifies in the simulacrum world. Thus, consumer society no longer needs simply objects, but rather it consumes objects for symbolic meaning. Bu kitap, gerçekliğin toplumsal kuruluşunun analizi bağlamında Marx'ın meta fetişizmi terimini kullanımının ve fetişizmin meta dünyasında toplumsal kuruluşun bir fenomeni hâline gelmesine dair düşüncelerinin bir açıklamasıdır. Fetişizm teorisinin bir yanılsama olarak değil, metanın bir özelliği olarak ele alındığı görülebilir. Marx'ın teorisi ayrıca bireyler arasındaki toplumsal ilişkilerin şeyler arasındaki bir ilişkiye dönüştürüldüğünü varsayar. Marx'ın meta fetişizmi teorisi toplumsal yaşam deneyiminde bir gizemlileştirmeyi ele alırken, Baudrillard gösterge fetişizmi ve nesne fetişizmi kavramlarını geliştirir. Bunların her ikisi de Marx'ın meta fetişizmi görüşünün radikalleştirilmesindeki yapılardır. Postmodern çağda göstergenin yapısı meta için önemlidir. Bu yapıda meta artık kullanımı üzerinden değil, simülakr dünyasında neyi temsil ettiği üzerinden tanımlanmaktadır. Böylece tüketim toplumu artık yalnızca nesnelere ihtiyaç duymaz; bunun yerine nesneleri sembolik anlamları için tüketir.