The Moderating Role of Age on the Effect of Loneiness Level on Tourist Destination Satisfaction: The Example of Edremit Gulf

Özet
Bu çalışma, bireylerin maruz kaldığı yalnızlık düzeylerinin turistlerin destinasyon memnuniyeti üzerindeki etkisini incelemeyi ve bu ilişkide yaş değişkeninin düzenleyici rolünü test etmeyi amaçlamaktadır. Yaşam Seyri Teorisi'ne dayandırılan araştırma, Balıkesir'in Edremit Körfezi bölgesinde kolayda örnekleme yöntemiyle ulaşılan 398 katılımcı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri SPSS ve PROCESS programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, bireylerin yalnızlık düzeylerinin destinasyon memnuniyeti üzerinde güçlü ve pozitif yönde anlamlı bir etkiye sahip olduğunu (H1 kabul), ancak yaş değişkeninin bu ilişki üzerinde herhangi bir düzenleyici rolü bulunmadığını (H1 - H2 reddedildi) ortaya koymuştur. Bu durum, turizm faaliyetlerinin yalnızlık hissiyatını hafifletmede olumlu bir rol oynadığını göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: Yalnızlık Düzeyi, Destinasyon Memnuniyeti, Yaşam Seyri

Abstract
This study aims to examine the effect of individuals' loneliness levels on tourist destination satisfaction and to test the moderating role of age in this relationship. Grounded in Life Course Theory, the research was conducted on 398 participants selected via convenience sampling in the Edremit Gulf region of Balıkesir. The data were analyzed using SPSS and PROCESS software. The findings revealed that loneliness levels have a strong and positive significant effect on destination satisfaction (H1 accepted), whereas age does not play a moderating role in this relationship (H2 rejected). This indicates that tourism activities play a positive role in mitigating feelings of loneliness.
Keywords: Loneliness Level, Destination Satisfaction, Life Course